Beni düşün…
Bütün ağırlığıyla
Üzerimize çöktüğü zaman akşam
Ve sabaha kadar başını yaslayıp gecelerime
Yorgun bir çocuk gibi
Koynumda uykuya daldığı zaman güneş

Beni düşün…
Karanlık sokaklarda yürürken tek başına
Yolunu aydınlatan sevda ışığın
Dizlerindeki derman
Denize düşen mehtap
Kıyılara vuran dalga
Dalgalarda kırılan ışık
Saçlarını usulca okşayan rüzgâr
Ve gökyüzünde parıldayıp sönen bütün yıldızlar bendim

Her sabah gün ağardığında
Gözlerinden öperek uyandıran bendim seni
Pencerenden odana dolan güneş
Gün ışığın…/ uyku sersemliğin
Sımsıcak üzerine çektiğin yorgan
Ve -tenini okşayarak ısıran- sabah serinliğin bendim senin

Kuruyan topraklarına -hep sevda üzerleri- yağan
Yüreğinin kırılgan ve alıngan düşlerine
Damla damla düşen yağmur
Yağan her yağmurda sevdasıklam ıslaklığın
Ve yeşeren topraklarında
Rengârenk açan çiçeğin bendim senin…

Unutma…

Şubat 2016