Düşmüş yollara yaya
siyah cübbeli biri,
-imam değil bu kişi-
ülkemde uygar bir avukat;
“Çoklu Baro” oyununa karşı çıkmak,
adil seçim sistemini korumak için
ve Türkiye Barolar Birliği’nin
“bir” olduğunu savunmaya
gidiyor inançla Ankara’ya.

Bir’in bir’liğine karşı olan,
hukuk okumuş ama anlamamış bir insan;()
Bu kendini bilmez şey,
bu gerici birey,
bu yandaş velet,
-arapça çocuk anlamına gelir-
bu olgunlaşmamış kelek,
-kavunun hamına denir-
bu herşeyi kendine yontan,
bu utanmaz adam
gitmiş birde
Ata’mın kabrine,
ziyaret edip fotoğraf çektirmeye?
Gelde “Çüşşş” deme!

Sen ki; Türkiye Barolar Birliği’nin başkanı olarak
kendi üyelerine kazık atan avukat!
Sen ki Feyzioğlu
-yani ilim ve bilimin çocuğu-
Metin ise birde adın senin,
anlamının “doğru insan” olduğunu bilesin!
Sen ki dinci bir İkircilliği savunan hey,
seninde sonun birgün gelir Dingil Bey!

() Bu şiir Dingil Bey’ler için yazılmıştır. Onların dışında hiç kimsenin asla-ve-asla alınmaya hakları yoktur.