Anne!
Bir sabah uyandım,
Ne kadar yalnız olduğumu anladım.
Yaşadığım hayata tarif arıyorum,
Bulamıyorum....

Her şey değişiyormuş anne,
Mevsimler bile....
Değişen mevsimlere alışamadığım gibi,
İçimdeki mevsim geçişlerine de alışamıyorum.

Nasıl bir şey diye sorma bana,
İnan ben de bilemiyorum.
Günün birinde çıkış bulursam,
Söz veriyorum anlatacağım.

Dışarıda sicim gibi yağmur yağıyor,
Oruç sonrası bir bardak çay yudumlamak geldi demli yerinden,
Çayımı yudumlarken öyle efkarlandım ki;
Sorma gitsin!
Televizyon ekranlarında,
Bugün bayram olduğu yazıyor.
Şehirlere bayram gelmiş de,
Niçin biz bayram edemiyoruz?
Anne görüyorsun değil mi?
Her şey değiştiği gibi,
Bayramlar da değişti.

Ah anne!
Her şey bu kadar değişmişken,
Gitmeye ya da kalmaya karar veremiyorum.
Gün oluyor gidiyorum,
Gün oluyor kalıyorum.
Sen söyle anne!
Ne yapayım?