Sen bir badem çiçeği gibi gülerdin
kuma gamzeni çizerdi rüzgar
bütün haylaz yıldızları sana benzetirdim
tevil düşlemlerimin ardından apansız
ateşten bir makasla kesildi zamanın hafızası

Susmak bir ölme şeklidir
unutmak kesin ölüm
ya da şöyle tabir edeyim
beyaz ellerindeki lal’ı
dokunmak gibi bir perdeye
yaranın bir sonraki ahı
sızan her geceye nazır
bir boğulma şekli mesela
susuz sultan’i yegahın
Sonra nasıl sen anne sızılı kaldıysan
bir ömür’ bir ömür senin lavınla
sızlanan gece şiarıydım

Bir kalbin rehin kalmasıdır
yarısı ölmüş rüyanın
içinde geçen son bakış
ateşin içinden geçen çocuk kirpiği gibi
kesindi yanma ihtimalim

Her şey sendin
kuyudaki silüet
ağaçdaki kiraz
Aydaki hilal
Ezandaki makber
Kitapdaki meryem

Sonra durup durup beynimi kemiren
kurdun kuşun vesaire
yağmurun rüzgarın toprağın
yılan çiyan karıncanın
bütün masal tanrılarının üzerine yemin olsun ki
bütün şiirler’im
sendin...


CC_