1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
443
Okunma
Güneş boşa kızıla boyanıp batmıyor
Boşa kopmuyor takvimden bir yaprak daha
Ay çiçekleri, akşam sefaları boşa bükülmüyor
Karanlık, aydınlığa bestelenmiş en güzel şiirdir
Penceremden göçen kuşların sırası
Martın, kazma kürek yaktırması
Boşa değil bu adamın,
adını duyunca güller açıyor sanması
Bir yavru düşerde ağlamaz
anasının kucağını koklayana kadar
Kimi de yoksundur anasından
biri varlıktan biri yokluktan ağlar
Vadesini dolduran hasta
dokuz ayı deviren bebek
sessiliğin sonundaki fırtına
tüm bu bekleyişlerin nedeni sensin
Zamanın en tatlı götürdüğü sensin
çaresizliğin en güzeli bile gidişini seyretmekmiş
ve bunca zaman geçmişi gözlemem;
akrebin, yelkovanı geçmesini beklemekmiş
5.0
100% (3)
Cevap Yaz