Ruhuma serpilince, beyaz yüklü ışıklar
Kabuslar diniverdi, kapandı hep yanıklar

Işıkların gücüyle, deryaları görünce
Aldığım ilhamlarla, hülyaları örünce

Yaradanın yolunda, dönen pervâne oldum
Zamanın kör anında, akan divâne oldum

Hicran ağlattı beni, kalbime aşk dolarken
Düşlerim sızlıyordu, zamanımı yolarken

Birdenbire tutuştu, içimdeki ateşler
Şimdi artık varlığım, mevsimsizce güneşler

Ey nur yüklü ışıklar, kalın bende dumansız
Dökülse de yaşlarım, yakın beni zamansız

Yıllardır devâ diye, katranları içmişim
Boğulmuşum zifirle, hep kendimden geçmişim

Hadi durma öğütün, aşkıma aşk katayım
Benliğimi öldüren, katranları atayım

Kurumasın hislerim, beni durmadan yakın
Gelin nur ışıklarım, yüreğime bir bakın

O zaman yollarımda, açılır tomurcuklar
Kapanır yüreğimde, siyah siyah oluklar

O zaman ağarırım, ten vuslata ulaşır
Hasret ateşi biter, can murada ulaşır

Ey Pervâne, divânem, söndür artık kuşkunu
Zaman ışık serperken, öldür artık korkunu