Hadi be evlat hadi.
Uyan artık uyan bu kış uykusundan.
Hak yolun yolcularıyız biz hepimiz.
Bak vatan diyoruz,
Bayrak diyoruz,
Ezan diyoruz.
Ama sadece diyoruz.
Bir bir şehadet şerbeti içiyor gencecik fidanlar.
Söyle hadi söyle Allah aşkına söyle
Daha kaç ÇANAKKALE yaşanacak sanırsın bir ömürde.?
Uyan evlat uyan.
Kaybedilen canlar hatırına dile gelen vatan sevgisi.
Söylenen üş beş laf.
Onlarda anlıktı uçup gitti.
Tıpkı gelenlerin gitmesi gibi
Ama bak dinmiyor ana babaların yüreğindeki o acı.
Belli ki hiçte dinmeyecek
Ya o dillerindeki ahlar o.
Bak evlat bak ta gör işte
Bir ömre sığar mı Çanakkale
O zaman düşman da belliydi safları da evlat.
Ama şimdilerde kim dost kim düşman hiç belli değil.
At izi it izine karışmış evlat
Bir kangren gibi sarmış çakallar canım vatanı.
İçerisi puşt dolu dışarısı puşt dolu evlat.
Ne yapacağız bilmem girdik bir değirmene.
Akıbet belirsiz bilesiniz evlat
Un gibi öğütüyorlar farkında olmadan bizi.
Zaman dar zaman acımasız alem ise hep puşt
Hadi be evlat hadi uyan artık bu uykudan.
Yürümek bu yolda hayırlıdır.
Hayırlarda hayırlısı var evlat.
Şehadet bu yolda nasip olmaz kimseye.
Mertebe budur evlat
Budur bize en çok yakışan.
Şehadettir evlat.
Allah hakkı için
Vatan uğruna,
Al bayrak uğruna
Okunan ezanlar uğruna.
Hadi be evlat hadi
Daha kaç ÇANAKKALE sığar ki bir ömre kaç.
Hadi uyan evlat uyan
Bak vatan sağ olsun nidaları var semada
Sesleniyor toprağın bağrına düşen sizlere.

Mehmet DEMİR
18.03.2020 AN"KARA"