o büyülü zamanların ardında kaldı
artık yüreğimin eşit yanı değilsin
ürperen ve yanan alevin kırmızısı yok



derin ve sahipli ışığım karardı
üşüyen bu mevsimler nedensiz gibi
aklımın avuçlarında ellerin yok



bilmiyorum
neden tanrının güzelliği seni sevdirdi bana
acılarımdan daha denk bir karanlık yoktu



o eski bünyem
kırık ve üzgün değil
koşardı adımlarım hep doğmak için sana ama şimdi o yok




geri döne bilseydim eğer
daha çok dinlenirdim sana
ve daha iyi anlardım uzaklığındaki yorgunluklarına





içimden hep derdim
varlığının benin içimde büyüyor
bir düş gibi ellerinde ve deli gibi gülerdi sözcüklerim durgunluğu



hayatımı değiştiren o gün o saate muhtaçtım
değerli bir duygu gibi içimde saklanışlarını gizlemek rahatlatıcı bir huzurdu
senin haberin olmadan ruhunun köprülerinde dolaşmak asil bir keyifti



beni alıp gittiğin gün
yağmur yağsın istemiştim
gözlerimden değil ruhum ağlasın istedim



beni üzüp ağlattığın için
her kadında o hüzünlü gözleri görüyorum
tanrım kanayan ve acı çeken ruhuma huzur ver



bu cennet ve bu cehennem kimin ?
geceleri duyduğum bu garip inlemeler neden ?
ve en önemlisi aşk denen hastalığı kim sever ki ?





ve ölümün feryatlarını gördüm
içimde kalamayan deri ruhların gidişi ile
şimdi saf ve berrak kalsın yüreğim artık kimse kirletemez !




eminim
tatlı bir sabahtı güldüğümde
üşüyen gece gibi güzeldi ruh





bir düş gibi derin
var olmak kadar alımlı
yaşamak kadar çocuksu idi



*


illede
sevmelerimin
renkleri