8
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1319
Okunma

Ateşi sürdüm yüzüme
Yanmak nedir diye;
35 pare
Tutuştu kirpiklerim,
Sonra gözlerim...
Sonra bedenim...
Sonra umutlarım...
Sonra insanlığım...
Yarınlarım
Kül oldu en sonra...
Ateşle oynadım bu dem
Yezitlik edip;
yakmak nedir diye...
Ateşi ve ihaneti gördüm tenimde...
Yıkandım, arınma telaşı ile
Beş- on vakit...
Ateş düştüğü şehri yakar mış...
Bildim; yakarmak nafile,
Vazgeçmedim yine de
Alnımı küle dayadım takva ile,
Kül, kuş olup kanatlandı;
Uzattım ellerimi dönüp bakmadı...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.