yeni kelimeler verir sana hayat
yorganın altında saklanırken sen
gulumsersin artık küçük bir kız cocugu gibi
sabah uyanırsın uyku perileri başında
eskilerine eklenmiş yeni umutlar...

görmek ve bakmak arasındaki farkı
anlayıpta görebilen kac kişi var sanıyorsun?
sahip oldugun farkındalığı
baska kac kişi tasıyabilir sanıyorsun?

kendine bir dünya yaratıp
renkli kelimelerinden
kapını iceriden kilitliyorsun
sonra cıkıp surlarına
beni kimse görmuyor diyorsun...

gülümse oğlum ısıklar üzerine tutuluyor
yakanı façanı düzelt oğlum
traşsız adam iş yapmıyor..!!!

gerceklerin nerde?
aglayan gecelerine karsılık
gülümseyen ışıltıların
karamsarlıklarına inat
kırılmıssa eger bırak artık
ucmak icin kanatlara ihtiyacın varmı sanıyorsun hala....

güneş avuclarında
bu inat kanında var senin
tutulana kadar ellerin
ümit ettiğin kaderinde
inadın kanında var senin..
inkar yakısmaz bu gercekliğe...