varlıgının ruhum üzerindeki iyileştirici etkilerini hesaplıyorum
kanamalı yaraların üzerine bastırılan bir el gibi...
hüzünlü bakıslara bir sıgınak
nasılda şefkatinle örtüyordun yalnızlıgımı
doktorlar tarafından vadesi belirlenmiş
ama bu vade bilgisi saklanmıs hastadan
çaresizlik icinde dogru kelimeleri bulmak çabası
doğru zaman dogru yer kavramanın havada kalması
ne zamanıydı simdi nede yeri
kalk artık hadi gidiyoruz’un...
oysa biraz daha zamanımız olmalıydı...
bir kac söz daha.. bir kac gulumsetme teşebbusu..
oysa ben varlıgının
ruhum üzerindeki iyileştirici etkilerinden bahsedecektim
yoklugunun yıkıcılıgı altında kalmayı hesaplamamıstım
beklenmeyen etkiler goruldugunde kime danısılmalı artık?
ne kadar zamanım kaldı?
ne kadar...
her bitti’nin ardından
geriye ne kaldı...
marşa basıp durma artık..
ateşlemiyor , ateşlenmiyor bu sevda...
kabul et ve sus...
çaresizligin belli olmasın bari...
aklım fikrim yarım bırakılmış satırlarda...
sanki türkce ifade edebilmişim gibi
kürtce ’özledim’ diyebilmek icin ugrasıyorum...
sanki kendim anlamısım gibi
sana anlatmaya calısıyorum
varlıgının
ruhum üzerindeki iyileştirici etkilerini...