1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1933
Okunma
YALNIZLIK
Perdeyi araladım,
güneşin doğuşunu izledim
bir demlik çayı
oturdum bitirdim
balkondaki ıtır çiçeğin kokusu
burnumda tütüyordum
o mükemmel bir kokuydu
yüreğim ağzımda
çıt çıkarmadan oturuyordum
ayağı kırık ahşap sandalyede
güneşin içeri girişini gördüm
sıcaklığıyla aydınlığıyla
uyandırıyor uyandırıyor
sessizliğimi
gelen keman sesi
perdeyi aralayan güneş
yüzüme çarpmasıyla sıcaklığını hissettim
çaresizliğin dibini yaşadım
gölgemi görüp perdeye kızdım
taşıyamadığım gölgem yüzünden
,tanrım ben nasıl bir suç işlemişim
bu nasıl bir yalnızlık
bir iç çektim o kadar derindi ki
nefes almaya üşendim
işte işte böyle bir yalnızlık...!
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz