1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
634
Okunma
Hazan rüzgârları vurunca soldan
Umudum üşüyor, elem üşüyor
Sanki bu bedenim, kırık bir daldan;
Savrulan yapraklar gibi düşüyor…
Ne ilham perisi, ne de bir ece
Bir başkadır halim, belki bilmece
Titrerken mısrada, yazılan hece
Kurduğum cümleyle, kelam üşüyor
Boynu bükülmüştür, solmuş lalemin
Bitmeyen dertleri, bende âlemin
Şiirler değil de, kırık kalemin;
Bir kâğıda, mürekkebi düşüyor
Ellerimse, boşa çeker, hep kürek
Alevler üstüme geliyor direk
Yangınlar içinde kalmışken yürek
Azaplı ruhumda, çilem üşüyor
Tutulmaya görsün, hiç insan bir gün
Pembe hayallere dalıyor her gün
Hislerine mahkûm kalıyor sürgün
Bir kalpten, bir kalbe sevda düşüyor
26. 11. 2019
5.0
100% (3)
Cevap Yaz