Seni unuttuğumu, kim derse; küllü yalan
Dönüşünü bekleyen yollar seni gözlüyor…
Ölümsüz aşkımız var, bize hatıra kalan
Hâlâ sarmak isteyen kollar seni özlüyor…

Hayatın parçasıydı, kurduğum bu düzenle
Mutluluğa bir anlam katmıştı mecazenle
Bir gün benim boynuma dolayarak özenle
Hatıra bıraktığın şallar seni özlüyor…

Elimde kâğıt kalem hasrete diz çökerek
Özlemini yazmıştım, satırlara dökerek
O, aşk mektuplarının üzerinden sökerek
Koleksiyon yaptığın pullar seni özlüyor…

Döne döne zamanın kırılmayan çarkında
Ömür bizden ne çalmış, olamadık farkında
Yalnızlığı yaşarken evin ile barkında
Acımasızca geçen yıllar seni özlüyor

Bir sevda ateşiyle yüreğini yaktığın
Sarı beyaz renklerle dizip başa taktığın
Sonu ne çıkar diye merakından baktığın
Papatyayla açtığın fallar seni özlüyor

Ayrılık tohumunu zehir gibi saçarken
Fırtınalar koparıp benden öyle kaçarken
Limanlardan limana aşka yelken açarken
Hüsranlar denizinde, sallar seni özlüyor

Boynu bükük zavallı laleler, sümbüllerle
Altın kafese konmuş, şakıyan bülbüllerle
Dikenli yaprak dolu, solmuş kuru güllerle
Baharda yeşermeyen, dallar seni özlüyor

11. 08. 2022

Mecazen: Değişmece olarak, değişmece yoluyla.