3
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
592
Okunma
O yapraklar, savrulurken, havada
Aklıma ayrılık gelir güz gibi
Oysa kuşlar tünemezken yuvada
Sen kalbimden, uçup gittin, söz gibi
Ne baharda çiçek, ne de gül idin
Bu aşka perdeyi, çeken tül idin
Sanma ki ateşte, yanık kül idin
Dumanı tütmeyen, sönük köz gibi
Efkârlı gönlüme, hisle akmadın?
Falda bile, hiç bahtıma çıkmadın
Bir kez olsun, sevda ile bakmadın
Hayat dolu, umut veren, göz gibi
*
24. 11. 2019
vefa arayan
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz