1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
899
Okunma
"Gülümsemenin ve iyimser olmanın en iyi vede güçlü bir direnç olduğuna inanan ve bize anlatan" Neslihan Tan Bacı’ma...
(Bu cümleler ve aşşağıdaki dizeler;Eğitimci yazar Erdal Atıcı’nın 22 eylül de Cumhuriyet Gazetesi’nde OLAYLAR VE GÖRÜŞLER Sütununda "Bu dünyadan Neslihan Tan geçti." makalesinden esinlenerek yazılmıştır. Lütfen yazının tamamını okuyunuz.
Bilirmisin Kiraz Ağacı’m
"Pınar ile Çınar" hikayesini?
anlatayım,
hele bir dinle beni;
"Pınar güle şıkırdaya akarmış her gün
geçermiş ulu çınar ağacının kökü dibinden.
Çınar ağacı Üzgün;
"Akıp-geçip sonuna gidiyorsun bre sen!
Bense yıllar yılı dim-dik ayakta mutlu yaşıyorum,
bu sevincin neden?"
Diye sormuş,
Pınar durmuş;
-hikaye bu, su durmaz ya-
"Benim mutlu sonum,
yeniden bir doğum!
Sense odun-kereste-kütük olduğundan,
hep yerinde durduğundan,
bir gün yanacaksın,
geç-te-olsa pişman olacaksın."
Hikaye bu,
kızma bana n’olur Kiraz Ağacı’m,
olur mu?
Bilirim sende ulu çınar gibi bir ağaçsın.
Ama ben pınar değilim ki,
güle-şaklaya-şakırdaya akayım!
Bende senin gibi
çakılıp kaldım durduğum yerde
Almanya’da bu gurbet elde.
Neden mi yazdım bunları sana Kiraz Ağacı’m?
Bak anlatayım;
Dün son video-Filmini gördüm Nazım Hikmet Usta’nın.
Bu yaşlı ulu çınar bir pınar gibi aktı gözlerimin önünden
birden-bire;
"Ne kadar mutluyum ben!"
diye-diye.
Onun hasretten yanmış gözlerinden
"Bir Vapur geçti Varna önünden..."()
Şiirini okşadım
Kiraz Ağacım.
Bugün uğurlayacağız
Neslihan Tan adlı
bir pınarı
ebediye.
ve unutmayacağız
bu doyumsuz gülümsemenin;
"Sol ayağınızı da sevin!
dediğni bize.
() Nazım Hikmet’in "Uy Karadeniz’in gümüş telleri!" şiirinen.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz