El izler bırakmış, uğuldayıp duran belirsiz bir dokunuş gibi. Kabullenilmiş bir veda var şiirde ve sözler kar üzerine yazılı!
Bir uçurum kıyısı darmadağınık seyir defteri sanki, anlatım matem ötesi...
Kutlarımmm

Sokulur kıvrık kirpikleri göz kapaklarına. Tam o an, işte tam da o anda süzülür yanaklarına yüreğinin alı, moru… Öyle ya bir adamın dudaklarında can vermiştir umudu.

Gözleri bulutlu gökyüzünde, bulutlu gökler gözünde. Salınır bebekler, kim bilir nereye çırpılan kanatlarında gözün. Bir kuş olsaydı. Hayır, olmamalıydı.

Bir yol var düşünde; kenarlarında bahar çiçekleri, dalları pespembe şeftali ağaçları. Bulutlara yapıştırıyor, bulutlara yakıştırıyor öylece bekliyor kadın. Belki bir rüzgâr eser de savurur çiçeklerini göğsündeki oyuntulara.

Dalgalar kulaklarına çarpıyor adeta, martılar omuzlarında sanki. Duymak istediği her şey yanında. Mırıldanıyor kadın, bir adamın ağzından aldığı sözleri: “Ben neyim sevgilim? Kulağındaki bir fısıltı mı?”

Dizini düzensiz ritimlerle sallarken, hıncını aldığı dudakları kanıyor. Kanadıkça söylüyor adamın ağzından aldığı sözleri: “Ben neyim sevgilim? En büyük hatan mı?”

Yıllar geçse de her duyuşunda içini burkacaktı şarkılar ve kimsede duyamayacağı kokusunu bırakmıştı ona. Söylüyor bir adamın ağzından aldığı sözleri acı ezgilerle: “Öyleyse neden benim hüznümle dolusun?”

Gözleri hala gökyüzünde.

Gözünden döktüğü, içinden söktüğü ne varsa savuracak rüzgâra. Bu bir hesaplaşma.

Yalnızlığına hapsettiği bedenini özgür bırakmalı artık. Kalmamalı son bakışı, son sarılışı zihninde, son kez içine çektiği kokusu burnunda, dünyalara değişmeyeceği teninin pürüzleri ellerinde kalmamalı. Söylenmemiş sözler diline takılmamalı, dönüşmemeli hüzünlü şarkılara. Sonunda ağlamamalı mesela, ağlarken de şarkı söyleyebilmeyi öğrenmeli.

Savurdu yüreğinin kasımdan kalan yapraklarını rüzgâra. Ücra yerlere taşır belki, değmesin diye hiçbir kadına. Oradan oraya savrulup gitsin de uğramasın hiç sokağına.

Ve sonunda… Söyledi kadın, bir adamın ağzından almadığı sözü boşluğa: “Artık özgürsün!”

Gülay ŞAH


Tebrikler sevgili emel/ teşekkürler kadın...

Bazen okumak iyi gelir insana bazen de okuduğu iyi gelir insana bazen de okunan...

Anlatabiliyorum değil mi güzel yürekli değerli şairem.

Tebriklerimle çok.