Sen her sabah uyandığımda,
penceremin önünde gördüğüm bir saksının içindeki çiçektin.
Çalışma masamda duran bir çerçeveydin.
Ben sana bakarken, işlerdim duygularımı kağıda.
Sen okuduğum bir kitabın altını çizdiğim yerleriydin.
Ne zaman bir kitap görsem,
altını çizdiğim sen gelirdi aklıma.
Sen, geceleri gökyüzündeki bir yıldız gibiydin.
Sana uzaktan bakıp bakıp yetişemezdim.
Ellerimle tutmak isterdim seni, tutamazdım.
Dokunmak isterdim, dokunamazdım.
Yıldızlara bakıp seni sayardım hep..
Kaç gece saydım seni, hatırlamam.
Bir yanım seni sorardı.
Susar kalırdım.
Seni durup dururken,
büsbütün hissederdim içimde.
Gecenin hüznüne yenik düşerdim.
Seni bir bir işlerken kağıda.
Her biri sendin dizelerin.
Hecelerin içinden çıkıp gelecekmişsin gibi,
Düşünüp dururdum işte..
Muzdaribim..
Hâlim derin.