SÜRGÜNE MEKTUP
Mektubuna sürgünden sılaya diye başlamışsın
Belli ki yazarken kaleminden kan damlatmışsın
Gurbet iyidir be hısım
Geçmişe takılıp kalma
Burası bıraktığın gibi değil artık
Dönüp arkana bile bakma

Hatırlar mısın hani bir meşe fidan dikmiştik
Dikerken gölgesini hayal etmiştik
O fidan serpildi be hısım
Serpilip de boyumuzu aştı
Gel velâkin meşe değil mundar ağacı çıktı

Madara olduk hısım
Geldik sakata
Baktığımız alaca çıktı, gördüğümüz gri tonda
Hani var ya o arkasında sağlam durduğumuz çakıl taşları
İlk sapağa varınca beni bozuk para gibi harcadı

Safı yanlış seçmişim hısım
Talan oldum, talan
Kızmak istese de kızamıyor bile insan
Demeliydim aslında malinin bile durmadığı yerde ali neden dursun
Boynu eğik davula bırak kim vurursa vursun
Senin gibi bende gitmeliydim buralardan
Kurtulmalıydım kaypak gülüşler arasından
Bilemedim hısım bilemedim
Göze perde inmiş göremedim
Sen şimdi bu sözlerimi yabana atma
Kafan rahat olsun, dertsiz başına dert katma
Zihnindeki sıla sayfasını yırt at
Bulunduğun yerde sürgünlüğün tadını çıkart

SEYİT ALİ ORUÇ