Seviyorum dedin, hemde bir ömür
Üç beş ay geçmeden, terk ettin beni
Ben seni sevmiştim gözleri kömür
Şu hasret derdine, gark ettin beni

Sen ki ayrılığı, bulup seçmiştin
Tertemiz sevgiden bile kaçmıştın
Öylesine yoldan, bakıp geçmiştin
Görsende sonradan, fark ettin beni

Bu yaptığın, çok gidiyor ağrıma
Bundan gayrı, daha gelme, çağrıma
Özlem çiçeğini, dikip bağrıma
Onulmaz hicrana, zerk ettin beni

Nasılda sevmiştim, bin bir haz ile
Haykırdım adını, hoş avaz ile
Bağladın kendine, cilve naz ile
Etrafında dönen, çark ettin beni

Bize günah olan, sanaysa mübah
Sayende olmuşum, zavallı, bedbah
Uzun geceler de, gelmiyor sabah
Dertlere bir duvar, hark ettin beni

Her şey bak ortada, söze ne gerek
Bırakıp da gittin, hem de gülerek
Acılara, bent olurken, bu yürek
Kale suru gibi, berk ettin beni

Lüzumsuz diyor ki, bunun meali
Seni de görürüz, insanlık hali
Verimsiz ve çorak, tarla misali
Gözden çıkararak, herk ettin beni

SADIK DAĞDEVİREN
Aşık Lüzumsuz

ETEK YAZILARI

GARK: Boğulmak, batmak
ZERK: İtim, güçlük, üzüntü, ezinç
HİCRAN: 1. Bir yerden veya bir kimseden ayrılma, ayrılık. 2. Ayrılığın neden olduğu onulmaz acı:
HARK: Hendek
BERK: Sert, katı, sağlam
HERK: Sürüldükten sonra, bir yıl ekilmeyen, nasaba vırakılan toprak