Sahi;
Neydi bizi bu anlamsız ayrılığa düşüren?
Dermanı olmayan dertlere sürükleyen?
Neydi?
Düşünüyorum da...
Güneş seni bende görünce,
kıskanırdı seni...
Evet...
İçimdeki duygu bundan daha öte...
Damlalar yere düşünce,
yağmuru kıskanırlar...
Biliyor musun sevgili?
Sevme içgüdüm sana karşı bundan daha da öte...

-----

Birbirimizden ara sıra kopuşlarımız,
aslında birbirimizi anlamamız için...
Üzüldüğüm tek şey var,
ayrı geçirdiğimiz yetim kalmış o zamanlarımız...
Duygularından arınamaz insan...
Düşüncelerini yok sayamaz...
Ne kadar uzakta olsa,
sol yanındadır varlığı,
onu oradan söküp atamaz...

-----

Gerçekler acıdır...
Bazen içimizde birikmiş kinimizi ortaya çıkarır...
Bazen de içimizdeki çocuğu uyandırır...
Gönül takvimlerimizde okunamayan yazgılarımızın yazıları gibi
Soğuk ayrılıkları içimizde sıcak tutuşlarımız,
sonsuz sevgimizdendir...

-----

Sensizlik nasıl üşütüyorsa beni,
Sıkı giyin,
bensizliğin iklimi de seni üşütür sevgilim...
Hiç eskimeyen özlemlerimizin sahrasında,
tane tane artalım aşka...
içimizdeki gitmeleri susturalım...
Denizin mavisinden,
tabiatın yeşilinden,
birbirimize kement olalım...
Kavuşamayan nağmelerimizde ağlasak ta,
birbirimizin olmanın kavurucu ateşinde yanalım...
Sonsuz sevgimizle...

Yazan : Recep Hamza