1
Yorum
8
Beğeni
4,7
Puan
1171
Okunma

Kabul ediyorsun önce ...
Oturup bir noktada gözlerinin girdabında boğulmayı bekliyorsun ...
İçten içe derin isyanların külfeti yükleniyor zihnine...
’Asıl ’ dediğinin mecazını yahut gizli öznesini hazmetmeye çalışıyorsun...
Yakarış suskunluğu,
Pes etme mahmurluğu,
İnceden bir göz yağmuru
Elenmiş hüzün tortusu iniyor yüreğine...
Adım takati gelmiyor bükülmüş dizlerine
Yorgunluk zafiyetinden değil elbette
İki kolun dostluğu düşer bedenine
Sil artık yüzünü dostun ellerinle ...
Yine döneceksin keder mabedine
İşte kimseden sorma neden, niye
Alışık olduğum de
Geçilesi bir köprünün son merdiveninde ...
Aybüke
5.0
86% (6)
3.0
14% (1)