bugün yine deliydik
okulu kırdığımız günü hatırlar mısın
gittiğimiz parkın adı botanik..
ve orada tanıdım ilk seni
orada heyacanlandım.
çıkacakmış gibi yüreğim
akşam oldu bilmedik
biz bugünü hep sevdik
hep sevdik..
kuğulu parka gittik,
bir kuğunun gözüne geldik.
kalabalıklara karışıp kızılay’da
acıkınca döner-ekmek yedik sakarya’da
ykm bizim toplanma yerimizdi
ulus’a gitmek benim fikrimdi
ve hacı bayram yokuşu
ilahi düşüncelere daldığımız gün oldu
bir cenaze içimizi yaktı
hepimizin duyguları yeniden yandı
jüstinyen tapınağını
kollarına alan hacı bayram
insanımızın şerefli kimliği müslüman.
ve hepimiz sevdik bu hoşgörüyü.
ankara kalesi çağırıyor şimdi
basamak basamak çıkıyoruz
dehlizler..tüneller gösterdiler
yalçın kayaların üzerine kurulmuş bir aslan
seyrine daldık şehrin.
selam olsun insanlık size ankara dan
selam olsun yurduma..bayrağıma
bağırdık...çağırdık...hep bir ağızdan..
ve çıkrıkçılar yokuşu aldı bizi
kentin soğuk yüzünden anadolu ya.
bakır kaplardan,kalaylardan,
kilim..sedir...ot yastıklarından,
nakış nakış motiflere,
baharat..tarçın..kekik kokuları.
bitmez bir dik yokuştur çıkrıkçılar,
sesler arasında
kendimizi unutuğumuz.
gördükçe huzur bulduklarımız
hayatın dışına ittiklerimiz..
ve akşam oldu...
içimizde buruk sevinçlerimiz
gençlik parkı fıskıyeli suyu..kayıkları neşe dolu
luna park eğlence çılgınlığı
semaverden içtik çaylarımızı.
dinlendik...şarkılar mırıldandık
aklımıza kim getirdi sonra
bir marş takılıp kaldı akşamında
ankara...ankara....
seni görmek ister her bahtı kara...


13.08.2005 / ankara
mustafa kaya