Varsa bir hatam affola.
Allah katında muteber olan duyguların ve hidayetin iz düşümü aslında soluduğumuz -havada süzülen o tek zerremizle ait olduğumuz yine Huda'nın eşliğinde bir serenat vuku bulan İlahi Aşkın sunumunda ve bizler Allah rızası için sevdiğimiz her varlığı Allah dostu bildiğimiz insanları da dualarımızda saklı tuttuğumuz.
Allah'a emanet olun, efendim.

Biliyorum, biliyorum işte. Neyi mi?

Asla yetemediğimi biliyorum ben ve bu, hep de böyle oldu.

Mademki aciz kullarız her birimiz...

Her şey ne zaman mı başladı?

Ne fark eder ki zira ben neye el atsam illa ki arıza çıkarırım oysaki hep mükemmele ve en güzele dikmişimdir gözümü:

Neyle iştigal isem elimden geleni yapmak da yetmez ama önce kendime.

Asla da bir başkası olmayı dilemedim gerçi kendimden çok da memnun değilim ama...

Bir öncemi aşmalıyım; her anlamda kulluğumu ifa etmek...

Beceremediğim çok şey var belki de başarısızlığın adresiyim.

Aslında sevip de gözümden sakındığım kim/ne ise...illa ki çalındı.

Kala kala düşlerim kaldı ve ne yazık ki; çok sevdiğim bir arkadaşım onları da çalmaya kalktı çünkü insanların çoğu hayal bile etmekten aciz.

Belki de saflık derecesinde iyi niyetli ve umut doluyum zaten arkamdan söylenen her şeye öylesine vakıfım ki.

Yetemediğim bir evren dolusu insan.

Yetinmeyi bildim aslında son zamanlarda bayağı da yol aldım ve hala da çok yolum var.

Yüreğiniz dert görmesin, sayın Sadık Bey.

Şiiriniz hele ki başlığı.

Hiçliğimle varım ben ve varlığımla hiçliğimi değere biniyor.

Sonsuz saygı ve selamlarımla...

Bir zamanlar gönlümün kapısında,
Sevdamın gülüydün yanı başımda,
Hasretin var şimdi, kara yazımda,
Bir hal oldu da, derdimi soran yok.

Sadık Bey; Bu güzel şiirinize içimden böyle eşlik geldi.

Tebrik ederim. Duygulu naif güzel bir şiir okudum.

Saygımla selamlar.