2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
821
Okunma
DÜŞ
Her birimizin ayrı bir düşü,
Hayali
Ve yarım kalmış öyküsü vardı.
Onun babaya,
Senin anaya,
Benim sana dair.
Ben düşe,
Sen ana kucağına,
O babanın şefkatli kollarına sığındı.
Gün geldi;
Biz düşte aşka sürgün,
Siz öksüz,
Onlar yetim.
Nihayet ortak paydada buluştuk,
Aynı acıyı hissettik,
Yokluğun adına “özlem” dedik.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (5)
Cevap Yaz