Sen gelince evrende, yanar bütün yıldızlar
Aydınlanır gökkubbe, ışıldar şah damarım
Kançanağı gözlerim, göremeyince sızlar
Bakışın hayat verir, varlığın bergüzarım

Sen gelince, kısraklar, küheylanlar doğurur
Dağların arasından, süzülür doğar güneş
Ayrılık, hasret, keder, gül yüzünle son bulur
Söner bağrımda yanan, görmediğin kor ateş

Sen gelince bu tende belirir bir şen çocuk
Çıkar tutar elimden gezer dolaşır fır fır
Ilık rüzgarlar eser, ne kış kalır, ne soğuk
Koşar, ovada, kırda, ne dağ dinler, ne bayır

Sen gelince dalımda körpe çiçekler açar
Yeni şıvgınlar düşer şu mahzun yüreğime.
Aşkın vuslat şarkısı neşe muhabbet saçar.
Mutluluk gökyüzünden ram olur eteğime

Sen gelince denizler huzurdadır dört mevsim
Kaybolur fırtınalar medcezirler yok olur
Ufukta tan ağarır birden değişir iklim
Bir , bir cennet misali ne şehirler kurulur

Sen gelince bu yürek can bulur secdelerde
Sevinç gözyaşlarıdır düşen yanaklarımdan
Cümleler kifayetsiz, mısralar müjdelerde
Çağlayanlar sel olur gönül topraklarından.
Yazan; Selma Çanakçıoğlu 29 Aralık 2918