Sen gidince kuşlar kaybolur ansız
Kanat çırpmaz artık tende duygular
Sesler de kesilir öyle zamansız
Boz bulanık akar bildiğin sular

Sen gidince rüzgar ayrılık kokar
Hasrettin çıldırtır tüm duyguları
Genzimde kor ateş sinemi yakar
İçime hapseder tüm kaygıları

Sen gidince göğü sarar sessizlik
Yetim kalır güneş doğmaz gönülde
Şaha kalkar acı, keder , yalnızlık
Renkler hüsran olur belirmez gülde

Sen gidince hüzün kaplar her yeri
İçim de son yolcu çölde bulutlar
Yaşarsın gönlümde ezelden beri
Hissiz bir bedende kırılır putlar

Sen gidince şiir küser kahrolur
Mısralar terk eder dudaklarımı
Özlemin taşınca sevgin sel olur
Islatır gül kokan yanaklarımı

Sen gidince erir kaybolur evren
Yıldızlar çarpışır gök merdivende
Teslim edilir ruh bilinmez neden
Şölenler yaşanır bu hissiz tende

Sen gidince ruhum ölür her gece
Yorgun argın güne düşer gözlerim
Bir nehir misali akar sessizce
Ben her gece seni, seni özlerim.

Yazan; Selma Çanakçıoğlu 2 Ocak 2019