26
Yorum
76
Beğeni
5,0
Puan
1901
Okunma

Yükümün hafiflediğini hissettiğim bir ân elimi kalbime götürdüm ve dedim ki, benim buram geniş zaman..!
Ağaçlar kadar yakınken sonbahara
ve kuşlar kadar göç etmeye
Her mevsim çiçek açan
Amentü biriktirdim
yüreğimin en derinlerinde.
Uzadıkça gölgeler karanlığın sesinde.
özetlendi dünya nimetleri gözümde.
Doğmaya çalıştıkça kendi gerçeğime.
Erdemli ve adil bir hayatı inşa ettim
doğru koordinatlar üzerinde.
Hazin sona yürürken
Seyr-ü sefer değildi hüzün
Hediyeydi yaşam bana.
kendi hakikatimi kavradığım anda
Gözlerimin emzirdiği bir mevsimdi yakaza.
Seslerden sessizlikler doğdukça
hasretin doruğunda
Toprakçaydı duygular dünya masalında..!
Ferdaca
Yakaza, uykuyla uyanıklık arası bir haldir
dünya ve rüya aleminde..
5.0
100% (52)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.