ATEŞİN DÖŞEĞİNDE

Zamansızlığı yaşa, zamanın eşiğinde
Vaveylâlar büyüsün hasretin beşiğinde
İbrahimî duruşlar ürkütür Nemrutları
Suyun hayalini kur, ateşin döşeğinde

AYNAMDA YÜZÜN KALDI

Boğazımda hıçkırık, aynamda yüzün kaldı
O vedasız gidişin ardında hüzün kaldı
Gölgeni azık ettim hasretin sofrasında
Mâziden ezberimde o şehlâ gözün kaldı

ELİMDEN RESMİN DÜŞTÜ

Esamin okunmazken bahtıma ismin düştü
Dolunaylı gecede aynama cismin düştü
Zamanın ırmağında arındım kirlerimden
Dalıp gittim mâziye, elimden resmin düştü

BEYAZ YALAN

Mâzideki günleri anmaya hazırım ben
O beyaz yalanlara kanmaya hazırım ben
Külümden doğmak için anka kuşu misali...
Hasretin ateşinde yanmaya hazırım ben

FERİŞTE(LER)

Yüreğime apansız düşünce eyvâhlardan...
Omzumda ferişteler yorgun düştü âhlardan
Yazmaktan nasır tuttu divitin sivri ucu
Hokkadaki mürekkep tükendi günahlardan

YÂRÂN

Bize kardeşten öte yâr gerek, yâran gerek
Dost kıymetini bilip hâl hatır soran gerek
Felâket tellâlları uzak dursun meclisten
Gül yüzlü yarınları bugünden kuran gerek

M. NİHAT MALKOÇ