Ruhlar Ağlasın

Güvercinler, şiirimi besteye götürün.
Her palazlanmanız da, türküler uçurun.
Gönül dergahına, huzur dağına götürün.
Aşka dair türküler söylerse şiirim,
Siz orada ağlarken, şiirimi dünya ekseninde yakın..!
Küllerini sevenler çehresine serpin, şiirler konuşsun.

Martılar, kara sevdamı denizlere götürün.
Denize dokunuşlarınız da, ömrümü uçurun.
Okyanusa, girdaba, abis’ine götürün.
Aşka dair şiirler söylerse kara sevdam,
Siz orada uçarken, kara sevdamı dünya ekseninde yakın..!
Küllerini ölüler penceresine serpin, ruhlar ağlasın.

Rüyamı bilmeyenler, beni hayale götürün..!
Uykuya dalışımda, düşümü uçurun.
Kabustan uzak, yarin yakınına götürün..!
Aşka dair bilmeceler söylerse dilim,
Siz orada düşünürken, dilimi dünya ekseninde yakın..!
Küllerini kezzap tenceresine serpin, bilmeceler tutuşsun.

Kırlangıçlar, ruhumu sevdaya götürün..!
Gökyüzünün enginliğine uçurun.
Uzak diyarlara, mutluluk ülkesine götürün.
Aşka dair şarkılar söylerse ruhum,
Siz orada ısınırken, ruhumu dünya ekseninde yakın..!
Küllerini güller bahçesine serpin, bülbüller şakısın...

Bilgehan Emirşanoğlu