Masmavi gökyüzünün kömür gözlü kadını
Hayallerimde bile bulamadım senin tadını
Unutmak ne kadar da zormuş senin adını
Bir türlü kazanamadım sevginle saygını
Masmavi gökyüzünün kömür gözlü kadını

Ellerinle okşadığın saçların ince belinde
Poyrazda dalgalanan rüzgar eşliğinde
Kazınmış sanki herşey benim benliğimde
Kimsede olmayan sana özel bedeninde
Ellerinle okşadığın saçların ince belinde

Nedensiz bir şekilde nefret ettin benden
Bu şekilde bir tepki beklemezdim senden
Bu hırs bu öfke anlamadım sevdiğim neden
Ben bile vazgeçtim pes ettim kendimden
Nedensiz bir şekilde nefret ettin benden

Şarkılar bile anlamsız kalır bu saatten sonra
Senden uzaklarda aldığım her nefesim zorda
Ruhum ve bedenim dinmek bilmeyen bir korda
Beni bıraktın gittin yadellerde kimsesiz darda
Şarkılar bile anlamsız kalır bu saatten sonra

Ulaşılması güç dağların en yüksek zirvesinde
Bilemezsin belki de yanık gönlümün tepesinde
Utangaç kan kırmızı bir gülün küskün çiçeğinde
Yine de düşler kuran bir adam var ağaç gölgesinde
Ulaşılması güç dağların en yüksek zirvesinde

Rıza göstermeni bekledim ben sabırla yıllarca
En azından kapı ardından tebessümle bakarsa
Sağa sola koşarak ağlayarak ismimi sorarsa
Arkanı dönüp gitmek aldığın son bir kararsa
Rıza göstermeni bekledim ben sabırla yıllarca

Ellerimin ellerine değmediği zor bir zamanda
Sensiz geçen her bir saniyem inan ki zararda
Garip Bayram bir gün gelir kendine kıyarda
Öldüğüm gün karanlıklar içinde kalırım mezarda
Ellerimin ellerine değmediği zor bir zamanda