benim adım çocuk
destansı bir kahraman değilim
o kadar yürekli olamadım henüz.
uçsuz bucaksız toprakları
çölleri vahaları aşarak gelemedim
bir ülkede özgürce yaşamak hakkım olmadı hiç







koca bir devletin milyonlarca kilometrelik sınırlarını
yeniden çizecek kadar büyük bir adam olamadım.
nefret ve öfke ile hatırlanan
hatta
herkesten daha şerefli
herkesten daha delikanlı
herkesten daha cesur… olamadım







benim adım çocuk
kurşun attım ,kurşun yedim
üzerimden uçaklar ve helikopterler geçti
bombayı bıraktıkları an çıkan tiz ses ile
patladığı an ki ince sessizliğe şahit oldum
vuruldum göğsümün sol yanından ...
nice büyük kıyametler gördüm.








benim adım çocuk
tek başıma
bütün dünyaya meydan okuyorum
tıpkı oğuz kaan gibi
alper tunga ,selahaddin gibi
kalpleri mühürlü olanların anlayamayacağı,
karadan gemileri yürütenlere inanmayanların idrak edemeyeceği
bir isyan ,bir başkaldırı benimkisi






benim adım çocuk
çanakkale’den hiçbir farkı yok.
kafkasyada çeçen mücahitlerine benzer
etiyopya, sudan , somalili gençleri andıran
beyaz dişli parlak gözlü habeşli gibi
doğu türkistanlı yiğit uygurlu gibi
suriye’nin aslanları, filistinin çocukları gibi
dicle fırat gibiyim







benim adım çocuk
yakında güneşi doğacak bir ülkenin evladıyım ben
kuyuya düşmüş yusuf gibiyim
sabahı gösteriyor bana yıldızlar.
gözyaşlarıma dokunuyorum,
bir alev yumağının sıcaklığını hissediyorum
içim yanıyor
bir çivi gibi bir duvara çakılmış
beklemekten bitkin düşmüş gibiyim







benim adım çocuk
suçum bu coğrafyada yaşamak
dicleye uyup akmayı özledim
yanımda akıp giden bulutlar gibi
serin bir rüzgar dokunuyor yüzüme.
lut gölü derinliği kadar yalnızlığım
içinde boğuluyor hayallerim








benim adım çocuk
huzursuzum ...
düşüyorum dallardaki yapraklar gibi
ne kadar özgür olmak istesem de,
izinsiz açtığım çiçekler eziyor göğsümü
içimde sessiz büyüyor ülkem







benim adım çocuk
bir tarafta kanlı tarihimi inşa edenlerle birlikteyim
bir tarafta Kafkasya, Afrika, Filistin
bir tarafta Irak ,Suriye ,Mısır, Doğu Türkistan
bir tarafta kaderin üstünde bir kader vardır tasavvuru
silsilesi beynimi kemiriyor .







benim adım çocuk
yeni bir hayatın filizlenişini izlerken
içimden bir ismail yükseliyor
hiç yaşamamış gibi ,
hiç var olmamış gibi
benim gibi


*

redfer