bugün günlerden perşembe
konu bir türkü
konu bir sevda
elimle yıldız tutarcasına
uçsuz bucaksız gökler
sonsuzluğun koyuluğunda

bugün günlerden perşembe
mühürleniyorum ufuklara açılan pencereye
birkaç beyaz zambak
bir kaç yaprak dökümü
çılgın dalgaları gözlüyorum
bir martının üstünde gezindiği
derinliklere düşen her yağmur damlasını
içimde kor alev

bugün günlerden perşembe
biraz daha kırılganım
söndürmeye çalışıyorum ateşimi
bir bardak soğuk su ile
pervasızca buğular yükseliyor nefesimden
vurgun yemiş bir kere
közü kalıyor bitti sanılan hikayenin
kıvılcımları uçuşuyor

bugün günlerden perşembe
bir sen gerekiyor ki yüreğe can yürüsün
hüner mi sanki
bağra ateş koymak
akrep sokmasından daha beter
bu karanlıklar

bugün günlerden perşembe
kaldırımlarda dolaşan soğuk üşütmüyor
yaşanmış günahların bir tekrarı
kuru ekmek
bir avuç su
bir sonbahar görmeden
solup giden kaldırım çiçekleri
geceler boyu
küfürler savuran sokak çocuğu
demir parmaklıklara hayalleri takılan
bir yetim bir öksüz gibi
merhamet dilencisi olmak yetmiyor
yıkıntılar arasında gözlerinden ateşi çalınırken
hangi ölüm
daha beter korkutur ki

bugün günlerden perşembe
eski şarkıların
o taş plaklara kazınmış cızırtıları arasından
bir kış gecesine kurban gidecek yürek
bir şarkı sonrası
bulutları kararır gökyüzünün
gözyaşları anlamsız

bugün günlerden perşembe
kaldırım dipleri ıslak
umutlarımı salıyorum
ıssızlığa
sessiz adımlarım
bir cami avlusunda
üst üste yığılmış taşların arasına
sıkışmış sesimin yankısı

bugün günlerden perşembe
avuçlarıma bir damla gözyaşı katıyorum
gayri ihtiyari
yüreğimin yangınında nemlenen
dünü unuttum artık
şimdi bir yağan yağmurlar
bir de dualarım var benim

redfer