1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
734
Okunma
bir uzak düşe
yelken açmakmış umut
kendini birşey sanmanın kıyısına
kurulurken bütün şehirler
acı bir yol kıvrımıymış
kimi dalgın bakışlarda yorulan
azat bir rüzgarın tenhalığında
boğucu gökyüzünü işgal eder bulutlar
taş bir anıttır artık dün
dokunsan dağılacaklar
sevgilim buradan itibaren
hüzünden çevireceğim şiiri
umutsuz değilim
hâlâ otuz yedi derecelik
bir bahar dolaşıyor kanımda
Karaca’m bu mavi bir çocuk
defne yapraklarının arasından bakar
akdenize
gelir gider
ve kafa tutar güneşe
dayayıp sırtını toroslara
aşk ki yağmurla büyüyen tek ateştir
13 ekim 18
ali rıfat arku
istanbul
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz