istemek yolun yarısı derler
biz neresindeyiz o yolun
biliyor musun ?!


okunmamış mesaj gibi duruyoruz öylece
hayatın yaşanmamış köşesinde
kutu, kutu içinde
kutu kutu pense


bir elmayı kızıla döndüren güneşin
ilk doğuşuna gidelim


hadi tut uçurtmanın ipinden
çocukluğa dön elim


sen cin adam çiz tahtaya
ben,
ip atlatırım çalıdan çalma
çırpı bacaklarına


düş ten toz öğütmeye
tebeşirle başlarız


yanlışlıkla yere düşer
kokulu silgin
ki simetrisini çizsin ister
bilinmezliğin..


sonra,
karnın zil çalar
kalbinden önce


bölüşmeye
simitle başlarız


ağzın susam kokar
ve annene söylememeye söz isterim
belki kocaman bir yemin
hadi tam sırası şimdi
öpüşelim


zil çalar sonra
akşam çıkışında


sokaklar ayrılır
tadın damağımda..


beklemek yolun neresi şimdi
hangi durak mumyalar
bu amansız özlemi

söyle hadi

gün eşin var mı yine
ya da mumlar yakıyor mu ellerin
bir aşk gecesinde..