Dalı kuruyan ağaç, eğildiği bir zaman
Tomurcuk açmak için, bekliyor hemen derman

Mevsimlerim kapıda, amansız yarışırken
Hüzünlerle sevinçler, durmadan karışırken

Umudu yakaladı, benim kuru ağacım
Sancıyı hırpaladı, benim kuru ağacım

Yaprağını açarken, dengesiz mevsimlerle
Dalları tutuşmuştu, cemresiz isimlerle

Yaradan’ın izniyle, hayat suyu alınca
Dallarını meyveyle, yerlere bir salınca

Gözlerimin koyusu, birdenbire aklaştı
O anda yüreğime, ilâhî nur yaklaştı

Kızaran yanağımla, nefsimle bir dövüştüm
Şükür etmek için ben, toprağımla seviştim

O an ki yüreğimde, volkanlar patlıyordu
Susuz kalan gönlümde, kuraklık çatlıyordu

Rabbin mucizesine, gözlerim ağlasa da
İnkâr edemem bunu, yüreği dağlasa da

Benim Rabbim isterse, dünyaya cennet doğar
Eğer şükür etseniz, göklerden rahmet yağar

Gördüğüm kuru ağaç, nasıl can buluyorsa
Zamanımda mevsimler, nasıl hep soluyorsa

Kaygılanma âlemim, bir umut çiçek açar
Tespih tespih ağlarsan, karanlıklar hep kaçar

Pervâneyim bu yolda, inkâr etmem özümü
Bir nurun ışığında, akıtırım gözümü