10
Yorum
50
Beğeni
0,0
Puan
2020
Okunma
kendi içine çıkılan her yolculuk
sevginin arsızlığındandır sevgilim
yolcusuyum içimin
biraz mavi
biraz yorgun
gün ağartısına hibe ettim kelâmı
göz mesafesi düşünce düşlerimden
aşk
karanlık bir girdabın eşiğinde
tesellisiz gözlerim
omuzuma düşer başım bazen
ya da bakışım
uzaklara
birkaç martı
sevdayı teğeller vapurlara o an
buruk bir mırıldanışta saklarken
kanayan kirpiklerin telâşını
tenimin
deniz yosunu elleridir üstelik
göğün sökülemeyen rengiyle sevişen
-bilekleri can kesiği
....
hani diyorum
zamanı başa sarıp
yeniden mi devrilsek gözlerimize
ilk d’okunuş gibi mesela
sen bana şiirler yazsan
ben sana gülümsesem
temize çekilmiş anılar türetip
düğmesi açık kalmış şehirler çizsek gök’yüzüne
ellerimizi kenetleyip
kaçsak
ırak mevsimlerin sessizliğine
kalp hizamızda nefeslensek
-nefes nefese
ansızlığı ayyuka çıkmış yol kıvrımlarını
ezsek üstüne basa basa
birbirimizin kıvrımsızlığını yaşasak
yeniden
adam kalsak birlikte
yeniden kadın doğsak
gün doğumunun yüzü suyu hürmetine
affeden
ve
affedilen olsak
kuzeyinkızı/hasret
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.