İstanbul seni düşündüm bugün,
Sana kavuşmak geldi içimden,
Tarifsiz duygularla sana kavuşma arzusu var bende.
Sen büyüdükçe büyüdün,
Ben küçüldükçe küçüldüm.
Bana büyümeyi anlat İstanbul.

Ben kırların çocuğuyum,
Özgürdür ruhum ve bedenim,
Lakin bir tutsaklık var içimde bugünlerde,
İstanbul sana tutsak duygularla bağlanmışım,
Bilemedim aşk gibi bir şey mi bu?
İçimde bukle bukle büyüyorsun,
Tarifi doyumsuz görme arzusu bu.

Bilirsin güzel günlerimiz oldu,
Belki de en güzel günleri senle yaşadım,
Uçtum en yükseklere uçtum senle,
Sende tanıdım hayatın binbir rengini,
Adım adım,
Belki santim santim gezdim tarihi yarımadanı,
Seni bir kent gibi değil;
Bir aşk gibi yaşadım İstanbul.

Yürüdüm yürüdüm senle beraber yürüdüm,
Yoklar yok iken sen vardın yanımda,
Dalgaların altında kalan aşkı senle yaşadım,
Sırılsıklam sevdayı sende gördüm,
İskelelerinde işlerine koşturanlarla beni aynı görme,
Ben seni öyle yaşamadım,
Seni bir bardak çayı yudumlarken,
Ölümsüzleştirerek yaşadım.

Hani bir gün bir martıya seslenmiştim,
Üsküdarda...
Hatırladın mı?
Ben hatırlatayım sana:
Seni ölümsüzleştireceğim demiştim martıya,
İtiraf edeyim ölümsüzleştirmek istediğim sendin.
Sen ölümsüz bir kentsin benim hayatımda.

Sevgili ile en güzel günlerimiz seninle oldu,
Pır pır çarparken gönlümüz,
Sen şahit oldun en masum duygularımıza,
Eşlik ettin bize Büyükada’da bir faytonda,
Ya da tarihin dönüm noktası olan meydanlarında.

Otobüslerinde seyahat çok zordu,
O nedenle inmiştik Beşiktaşta otobüsten,
Yürümüştük yürümüştük sevgiliyle
Beşiktaş’tan Sarıyer’e
Emirganda konuk etmiştin bizi.
Sevin demiştin birbirinizi.
İstanbul biz hala birbirimizi çok seviyoruz.
Biliyor musun ?
Bir kızımız bir oğlumuz oldu.

İşte böyle sevgili İstanbul
Seni düşündüm bugün,
Tarifsiz duygularla sana kavuşma arzusu var bende.