![]() ZAMANSIZ BİR TEVAZU BELKİ DE ÖLÜM...Uzun boylu olmalı her öykündüğüm… Civcivli yası dünyanın Kulaçların enginliği Şirret iklimlerde bağnaz acılarla İrkildiğimiz ve külliyen yalan, demelerin de meali İçimizdeki kıpırtı. Zamansız bir tevazu belki de ölüm: Derli toplu bir yas’a gerekçesi Sunumunda ihlal edilen özgürlüğün Patavatsız bir bulut kadar Pervasız gölgelerin rükûsu. Şimdilerden yoksunuz madem Dünün öbeğinde Çalakalem bir ikilem sıralayıp da Gün özürlü bir düşten mi alacağız haylice? Karambola gittik gideli Derinde hezeyan saklı bir minvalde Kaybolduğumuz nasıl da aşikâr Bir beyit kadar kısa ömür Bir yüklem kadar sıradan: Kiplerin doğurganlığında Ne yalan ne kazan kaldıran bir dize: Hani olur da sondan başa meylederiz Sonrasını sadece kurgular doğa Ayaklarında kaknem feryatların Bayat aryalar dizeriz her şiir öncesi. Demlendiğimiz kadar dertlendiğimiz Ne diyezlerin vebali ne kör kuyuların Boşa akıttığı suyun skalası. Güllerden medet umalım: Kırılgan mizacında Dikenlerine vebal sunup, Aşka maruz hangi yaprağı ile Özlemden damlayan çiy tanelerine de rahmet okuyalım? Ve usulca Duyulmaz iken bunca figan En aşikâr yönergesi aşkın Kalbura dönmüş ifşası Dönencelerinde ruhun Elbet sunacağız yüreğin fıtratını. Bir gizemi tahayyül edip İmgelerin nakaratına sığındığımız En deli dolu tezahürat Eğer ki sevmişsen yüreğinle. |