REHİN ÖZLEMLER*
Karanlık boş bir oda da sıkışmıştı gövdem
Rehin vermiştim özlemlerimi Kiralamıştım içimdeki sıkıntılarımı Külliyen yalan bir hayattan arta kalan zamanlarda Ben, davacı oldum insanlardan... Bedenleri saran alevler Yıkıntıların varisi gönüller Kırılan umut dalından fışkıran gözyaşları Artık hiç dinmiyor... Yürekler feryat ediyor Geceler; ruhları düşlerle besliyor Sevenlerin sözüne itaat edilmiyor Yürekler titrek bırakılıyor Sevginin sözleri bile köreltiliyor... Neden? İnsanlar, dili yanmadıkça inatlarından vazgeçmezler! Neden kendilerini kanıtlama peşine giderler? Sonra, hiç umulmadık bir anda Tepe aşağı düşerler. Hayatlarına kara bir leke düşerken; Bedenlerini kalıcı korkular basar Hüzün ömür boyu hanelerini kaplar Ebediyete kadar hiç bir sokakta Başlarını kaldıramazlar... İtāatsizliğin ağır sancılarıyla Artık üşümesin asil yürekli insanlar... Mehmet Öksüz |
Kalemin susmasın
__________________________________Selamlar