7
Yorum
25
Beğeni
0,0
Puan
888
Okunma
Yine kırlara yürürken gün batımı manzarasında
kader
er geç bükmen gerekecek dizlerini karşımda diyordu
bugün
öbür gün
evet en geç öbür gün.
Apansız
ilk kez ağladığımı hissediyorum
kızılla mavilikler arasından sarıya dönerken ömrüm
yalnızca öbür gün
artık hazırlanmak gerek sonsuz döngüye
sakince
ve alnımdaki buruk çizgilerdeydi hayat.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.