üşüyorduk
sana verecek ceketim bile yoktu


sarılmak istedim bir ara
ama bu defa da fırsattan istifade edecek kadar
uzayabilirdi kollarım


kibritçi kız gibiydin
parmakların vasati on çöp, şiş gibi
beyaz ve incecik


sen beni beklerken
beni bekleyen sendeki ben
neyi beklerdi benden bilmem ama
donuyorduk


hani derede susuz kalmak gibiydi
kürke sarılmak yerine
baka baka titremek gibiydi bizimkisi


sabun köpüğü içinde prensestin o zamanlar
dokunsam tozuşacak kadar canlı, gördüğüm
rüyadan bozma bir gerçeğin
yankımasıydın aynamda

bana gelince,

masallar arasında transparan bağlar kuran bir kuramın
kaidesini bozmaya meyilli istisnasıydım kendime


bir kelimeyi
bir işlemle izah etmeden
uyku girmezdi gözüme


üşüyorduk
donmanın eşiğini geçerken
kirsitale dönen kibrit ellerini gördüm
bana kazak ördüğünü
göremeyecek kadar,kördüm


sarılmak istedim bir ara
bir aranın sonsuzluğunda..