aşk, leyladan kalma kocakarı masalı
çileyi mecnun çekmiş
masal da burda bitmiş


murada erme konusunda kabiliyetsiz sözleri sırıkla yüksekten atlatırken dil
bakışları gerdeğe sokma konusunda mahir bir görücünün
taviz vermediği usülden kaçmak ne mümkün


eskiden aşka değil de kocaya kaçardı genç kızlar
şimdiyse aşk adına işleniyor
bütün kızıl günahlar


gel,
dere yatağına inelim


ellerinde hazır tarhana kokusu
diz kapaklarına kadar sıyırdığın eteğin
ve gözlerimin izniyle
güneş gören teninde
gün kuruyacak
akşam üstlüğüyle

kalbin çeyiz sandığı
bileklerin incecik
ellerim su kemeri
bakışların gelincik


şimdi yeşilden maviye geçişken bir iklimin salıncağında
akla ağ gerelim
usulca bırak aşk kitabını
kına sürdüğün günahları yakalım
bir kıvılcımın ormanı ateşe verdiği gibi
ya da roma’nın katli gibi
vacip olalım mı
ne dersin..