Dün gece oturup konuştum kendimle
Düşündüm de ne çileli bir hayat yaşamışım
Geçen yılları,acıları,kederleri sayamadığım daha neleri.
Hatıralar ve acılarla dolu bir hayattı.
Direndim dayandım her şeye rağmen.
Taşlı yollarında yürümekten hiç şikayet etmedim
Şükür dedim sadece şükür
Ayağıma taşlar batarken
Susuyordum sabır diyerek
Sözü süslemekle mana değişmez
Vicdanında yoksa merhamet
İster şükür et istersen etme
Dilden düşen dualar yüreğine dokunmuyorsa
Gözyaşlarına boğulsan ne yazar ki
Kader demişiz biz
Şükür etmişiz kuşkusuz ve karşılıksız
Ayaklarımıza taşlarla vurulurken susmuşuz
Yinede isyan yok
Sığınmışız en büyük limana
Kader diyerek
Taşlı yollarında eskittik bu aciz hayatı
Günleri unuttuk aylarsa bir birine karıştı
Dönüşü belirsiz anlaşılan aylar ve günler gibi
Arayıp soran yok nasılsa bu taşlı yollarda
Hayallerin bittiği yerde
Çok bilmiş akil olanlardan ses yok
Taşlı yollarda bizi bizsiz bıraktınız
Son nefesimizde bile şükür derken biz
Neden biz sizde tükendik böyle çaresiz
Niye.
Ha niye.