2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1165
Okunma
Güneş bulutların arasından çıktı yavaş yavaş...
Aydınlandı yeryüzü, ışıl ışıl oldu!
Farklıydı yerdeki ve gökteki her şey
Ağaçlar, dağın eşsiz görünümü...
Yapraklar veda ederken her şeye
Sen ağlıyordun gidişime
Sonbahar veda ederken dünyaya
Bende sana veda ediyordum puslu gözlerle
Sen vardın sadece yüreğimde
Sen ve sonbahar
Sonbahar bir hüzünlü mevsim...
Giderken, yapraklar ayrılırken ağaçlardan
Bende senden ayrıldım...
Sonbaharda doğdum ben
Hüzün ayında başladım her şeye
Ve hüzün ayında veda ediyorum sana
Ve tüm güzel şeylere...
Yapraklar toprağa karışırken usulca
Bende yok oldum yavaşça...
Kimseye hissettirmeden!
Usul usul kaydım gökyüzüne
Seni ve sensizliği düşünürek
Belki bir sonbaharda dökülen yaprak
Belki de gökyüzünden kayan bir yıldız misali...