1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
963
Okunma
ne zormuş bu hayatı bedelden kurtulmak
bir çift göz kadar körüm sadece ezberlemiş her rengi göz mahşerim
ne biraz huduttayım ne de sokaklarında
delirmiş banklardaki sarhoş kadar yorgunum
biraz mutluluk baki bir yağmur damlası kadar
ne zamanki ıslanıp düşse dudaklarından
her geçen saniyenin elimde cesetleri
biraz ölüm sıçramış kunduramın sesine
körkütük yalnızlığın idam sehpasındayım
burada olanları dirilip ,elbet anlatır biri
sürgüne kendimi gömdüm
mısraları şahit belleyip
kuytu acılar işledim tenimde ki izlere
ve aşık oldum
matem kokusunu duvarlarımdan gizleyip
sessizlik ile süslenip
kendi katilimi besledim
çığlık gibi çıkardı her tondaki sesi
ve acı çektirmedi buydu tek tesellisi
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.