Avuçlarıma döküyorum sevdânı.
Kimse bilmiyor belki sana nasıl hasretim.
Yazsam şimdi ellerimde hâl kalmayacak biliyorum.
O yüzden Avuçlarıma döküyorum sevdânı.
Kimse bilmese de olur,
Seni nasıl özlediğimi...
Rabbim biliyor beni...

Avuçlarıma döküyorum sevdânı.
Duâm...Duâm hep aynı.
Birinci sırada anne babam.
İkinci sırada sen.
Her gün yalvarıyorum Allah’a.
Vuslat...
Vuslat...
Vuslat...
Avuçlarıma döküyorum sevdânı.
Rabbim de biliyor senin adını...
Bazen ağlarım diye yazmaktan korkuyorum seni.
Bilirsin, içime atarım ben derdimi.
Susmak, Susmak en güzel huyumdur.
Ve en çokta sana susuyorum.
Gözleri ile seven bir adamın kütüphanesidir susmak.
Zira peygamberimizin de sünneti. (Sa)
Belki hakkını veremedim yazmanın.
Adını yazmadım. Haykıramadım seni...
Ama üzülme azîzem,
O biliyor!
"Avuçlarıma döktüğüm sevdamın adını..."
Şüphesiz bir gün kabül eder duâmı...