Sadece dilime değil,
Sadece elime değil,
Kelepçe vurmuşum ben,
Düşüncelerime bile.
Ne birileri gibi yalanlar üstüne,
Ne birileri gibi her şeye rağmen,
Bir dünya kurup kendime;
Ne de kabullenip gerçekleri,
İçim içimi yiyerek,
Hayata küserek,
Bir köşeye çekilip,
Acımla yaşıyor değilim.
Gerçek olmadığı gibi,
Gerçeküstü de olmayan,
Fakat gerçekle de ilgili bulunmayan,
Gerçekmiş gibi yaşanan,
Gerçekmiş gibi sınırlar konan,
Gerçekmiş gibi ruhumda fırtınalar koparan;
Kaçıncı boyutta,
Hangi yaşam formunda,
Olduğunu bilmediğim;
Yaşıyor gibi yaptığım,
Sadece kendimi kandırdığım,
Farklı, çok farklı bir hayat bu!
Ne ellerinden tutabilirim: Gerçekler!
Ne sevdiğimi söyleyebilirim: Yasaklar!
Ne benim olmadığını kabullenebilirim.
Sanki benimmişsin gibi,
Bakıp da gözlerine,
Hülyalı bakışlarınla,
Yudum yudum eririm.
Ben miyim bunu yaşayan,
Yoksa benden başka bir ben mi var?
O ben, ben isem eğer,
İçimde günden güne büyüyen,
Bu koskoca boşluk neden?
Ben değilsem eğer o ben,
Yüreğimdeki sızı neden?
Dilimde sen,
Gönlümde sen,
Duamda sen,
Hayatımda olmayan,
Ama hayatımdan da çıkmayan sen!
Çıkman korkusuyla mahvolan,
Eline, diline kelepçe vuran,
Düşünmekten kaçan,
Düşünmeden yaşayan,
Yaşadığını sanan,
Kendini kandıran,
Ben.
Neden?