Ben bir sazım sense ozan, kollarına al beni,
Yaslanayım dizlerine, hülyalara sal beni.

Aşkın ile müptelayım, meftunum cemaline,
Gül dalından mızrabını, vur telime çal beni,

Sevda yüklü nağmelerim, yükselsin perde perde,
Beste eyle, güfte eyle, koyma sakın lal beni.

Sevda yüklü şarkıları, duyan bütün bülbüller,
Bu nasıl bir feryad diye, etsinler sual beni.

Eğer bir gün taşımaktan yorulursa kolların,
Bir köşeye bırakıp da, eyleme ihmal beni.

Gece gündüz hayalimde, her daim dilimdesin,
Göremezsem eğer seni, mahveder bu hal beni.
…
Ben kâğıdım sense kalem, hece hece yaz beni,
Sevda yüklü cümlelerle, şımartıver az beni.

Sakın silme yazdığını, öyle kalsın, karalama,
Tercüman ol hallerime, bırakma ahraz beni.

Sinemdeki gizli derdim, seninle gelsin dile,
Ahvalimi tek bilensin, âlem anlamaz beni.

Doğru yanlış neyim varsa, eksiksiz anlat ama
Önce medhüsena eyle, sonra da ikaz beni.

İster katla koy cebine, ister dosyada sakla,
Fakat sakın çöpe atıp, eyleme infaz beni.

Candan öte cananımsın, gönlümün sultanısın,
Kem sözüne kırılırım, sanma aldırmaz beni.