İmlası bozuk bir aşkın esiri şimdi sözcükler..
Geniş zamanların heyecanlarına ulaşamadan,
geçmiş zamanların,
masalsı bir yokmuşlarında takılıp kalmış..
Kim söylemişti;
Anason kokuları alıp götürür diye vedaların izini..
Hangi dostun dilinden dökülenlerde saklıydı,
onulmaz denilen aşkların umarı..
Hangi aldatma;
Ayrılığın adını sevda koyup,
bırakır gecenin koynuna..
Yalnızlığın adına ’’seviyor ya’’ diyerek yerleştirir beynin kıvrımlarına..
Hangi hüznün adı aşktır,
çocuksu masumluğun gözlerinde..

Ne kadar kolay,
yitirilen sevgilerin arkasından,
o ana kadar farkına varılmamış geceye,
yeni doğmuş bir bebeğin kulağına ismini fısıldarcasına,
sevda,
sevda,
sevda diye konuşmak..
Ne kadar kolay;
Ayrılığı,
yalnızlığı,
hüznü,
sevdanın renklerine boyayıp,
bembeyaz sayfalara geçmek..

Noktası yanlış yerlere konmuş,
imlası bozuk bir aşkın esiriyken sözcükler,
sevgili;
en acısı vazgeçmek...

Çınar GÖLE


Çınar Göle